KFPS Royal Friesian

Nieuws

Blog Ester: drie generaties paard Menno wordt 25 jaar

26/02/2021

Februari lijkt wel een beetje een feestmaand te worden bij ons op stal. Vorige week was ik best wel een beetje trots omdat mijn blog alweer een jaar bestond. Deze week zijn we alweer trots, het is precies een jaar geleden dat onze stal het keurmerk Paard en Welzijn + kreeg! Een keurmerk die we na een grondige keuring hebben gekregen. Daarnaast is Berber onze stalgenoot en vriendin vandaag jarig.

Menno 25 jaar

Maar wat misschien nog het allermooiste is: Menno wordt zondag 25 jaar! Wat een leeftijd en als je hem ziet…dan geef je hem dat lang niet. Voor een Fries paard is dit best een hele leeftijd. Het is zijn grijze hoofd, die verraadt dat hij al ouder is. Maar gelukkig heeft hij prachtig lang behang en een mooie voorpluk die de grijze haren een beetje verbloemen. [gallery ids="14474,14473,14472"]

Geboren in de garage

Menno een Doeke x Hearke is geboren op 28 februari 1996 bij Hessel en zijn vrouw in de garage. Dat meen je, zei ik tegen Hessel, in de garage waarom? Hessel begon te vertellen. ‘In die tijd had ik de paarden niet bij huis, dus als een merrie hoogdrachtig was vond ik het prettiger om haar bij huis te hebben zodat ik haar beter in de gaten kon houden. In de hoek in de garage was een soort box gecreëerd nadat alle fietsen een ander plekje hadden gekregen. Ik was in die tijd nog volop aan het werk als dierenarts en uitgerekend op de avond dat Menno is geboren kreeg ik een oproep. Onze huisarts had een poging gedaan om zijn hond te scheren. Deze was iets te enthousiast te werk gegaan en had de hond te diep geschoren, zo diep dat het gehecht moest worden. Ik snelde me naar de praktijk om de hond te hechten en Marieke mijn dochter bleef bij de merrie. En je raadt het al, net toen ik de hond aan het hechten was werd Menno geboren. Marieke was er alleen bij en alles ging gelukkig goed. Daar stond een prachtig hengstveulen Menno, Marieke’s Menno, het werd haar veulen.

Sportpredicaat

Menno is altijd tot de dag van vandaag bij Marieke gebleven. Het schept toch een band als je alleen bij de geboorte van je veulen bent. Samen hebben ze mooie dingen beleeft, en reed Marieke hem naar de Z2. Hij haalde zelfs het sportpredicaat onder haar! En nu zoveel jaren later is Menno nog steeds bij Marieke. Hij doet het ondertussen wat rustiger aan maar loopt nog steeds voor haar marathonwagen. Met kerst ging ze zelfs nog met hem op pad, compleet met bellensjaal om het dorp in alle vroegte een kerstgroet te brengen. Daarnaast loopt Menno samen met Stella (het oudste paard van Hessel) nog regelmatig voor de rouwkoets van Hessel en Henny. En een buitenritje dat vindt Menno nog steeds prachtig, inmiddels rijdt kleindochter Iris af en toe op hem. [video width="848" height="480" mp4="https://www.phryso.com/wp-content/uploads/2021/02/VID-20210214-WA0023.mp4"][/video]

En toen kwam Wietse

Wie nog lang geen 25 is is Hessels jongste paard Wietse. Wietse is op geboren op 20 juli 2015. Nadat Stermerrie Hiske voor de tweede keer haar veulen verloor was Hessel intens verdrietig. Rhino was de oorzaak waardoor Hiske op 9 maand aborteerde… Het tweede veulen had de navelstreng meerdere keren om de nek gedraaid. Het was het moment dat Hessel besloot om niet meer met Hiske te fokken. Hij ging op zoek naar een veulen. En zo vond hij Wietse, een hengstveulen zonder papier. Zijn vader was een stille hengst maar zijn voorouders waren wel bekend vadersvader Aan moedersvader Rinke x Oltman en moedersvadersmoeder Reitse. Nadat Hessel het veulen en zijn moeder goed bekeken had, besloot hij Wietse te kopen. Wietse was 7 maanden oud toen hij bij ons op stal kwam en was - werkelijk waar - niks gewend, er was hem niks geleerd. Een voetje vragen was al een uitdaging op zich. Maar Hessel nam de tijd, hij castreerde hem zelf bij ons in de bak en liet hem in de koppel lopen zodat hij werd opgevoed door de andere paarden. Na 4 jaar beleerde Hessel hem zelf voor de wagen en het jaar erop was het Berber die hem zadelmak maakte. Wat een super lief dier is het.

Van puppy naar prachtige ruin

Afgelopen week keek ik naar Wietse en dacht wat word jij ineens groot en mooi. Eerder was hij nog zo slungelig, echt dat puppy-achtige. Maar nu zag ik een prachtige ruin die al 1.68 meet en aan twee kanten prachtig behang heeft. Nadat ik hem ingevlochten had en zijn baard er had afgeschoren kwam zijn mooie hoofd nog beter uit. Wat een prachtig dier, 5 jaar oud en dan al zo braaf, zowel aangespannen als onder het zadel. Zo zie je maar, voor het fokken is een merrie met een mooi papier belangrijk en mooi meegenomen. Maar ook al heeft Wietse geen papier het is een TOPPER in alle opzichten!! Dit deed me natuurlijk weer direct denken aan de veulens Nine, Maike en Nynke. Het is hoog tijd om weer met ze aan de slag te gaan. Gewoon de kleine dingen weer herhalen. Een voetje geven, een stukje wandelen, borstelen etc. Je krijgt er zo’n band van met je veulen, en gaat ongetwijfeld helpen bij het beleren over een paar jaar dat zie ik nu wel aan Wietse…