KFPS Royal Friesian

Nieuws

Blog Ester: GELUKT……en minder goed nieuws

27/08/2021

Twee weken geleden haalde ik mijn 14-jarige Friese ruin Wiebe uit het land en het viel me meteen op dat hij niet goed liep rechtsvoor. ‘Hessel kijk nou’, zei ik. ‘Wiebe is niet goed.’ Neem hem maar even mee naar buiten dan ga ik hem direct onderzoeken. Zelf had ik al gekeken of er mogelijk een steentje of iets anders scherps in zijn hoef zat, maar dat was niet het geval.

Kreupele Wiebe

Hessel begon onderaan bij zijn hoef en werkte zo langzaam zijn been af naar zijn schouder. ‘Ik voel niks vreemds en zie ook geen bijzonderheden.’ ‘Hij zal toch geen hoefzweer hebben?’, zei ik. Daar leek het niet op. De hoef voelt niet warmer en Hessel heeft hem met de visiteertang (een soort knijptang) gecontroleerd. Wiebe reageerde totaal niet, ook niet toen Hessel tegen de onderkant van zijn hoef sloeg. ‘Laten we maar even de buigproef doen, kijken hoe hij daar op reageert.’ Bij de buigproef wordt een deel van het onderbeen korte tijd onder druk aangespannen. Hierna is het de bedoeling om direct weg te draven zodat de mate van kreupelheid kan worden beoordeeld. Vervolgens hebben we Wiebe nog even in de bak laten lopen op een kleine cirkel zowel links als rechtsom in draf. Als een paard op de cirkel op het zachte kreupelheid laat zien, gaat het vaak om bewegingskreupelheid. Laat het paard het op een recht stuk op het harde zien, dan praten we over belastingkreupelheid. Wiebe liet beiden zien. ‘We geven hem even iets tegen de pijn en dan mag hij eerst terug’, zei Hessel. ‘Later in de week gaan we hem weer bekijken.’

Wiebe was Wiebe niet

Zo hielden we Wiebe de hele week goed in de gaten. Iedere dag controleerde ik hem en het wonderlijke was dat hij de ene dag kreupel liep en de andere dag amper. Heel vreemd. Hessel controleerde hem iedere dag en liep alles weer langs, maar kon niks vinden. Tot vorige week vrijdag. Ik haalde Wiebe uit het land en weer liep hij niet goed. Maar dat was niet het enige. , Wiebe was Wiebe niet. Ik ken mijn paarden door en door en zag direct aan hem dat hij zich niet goed voelde. Hij oogde heel sloom. Hij heeft toch geen koorts?, dacht ik bij mezelf. Snel pakte ik de thermometer en zette Wiebe op de poetsplaats om hem te temperaturen. Nou dit wordt weer een hele uitdaging dacht ik bij mezelf. Wiebe laat zich namelijk niet temperaturen…. Je kan het je niet voorstellen hoe Wiebe op een thermometer reageert. Normaal kan ik hem overal aanraken maar als hij de thermometer alleen al ziet is hij niet meer te houden, laat staan als hij hem voelt wanneer ik hem rectaal wil inbrengen. Dagelijks mest hij ballen met een diameter van wel 8 cm en een thermometer met een diameter van nog geen halve cm mag er niet in. De laatste keer dat we hem temperatuurden moesten we het met zijn drieën doen en dan komt de praam er nog aan te pas en plaatsen we zijn achterhand tussen een stenen muur en een pilaar. Je kan je dus wel voorstellen dat ik me bedacht hoe ik dat zou doen. Maar ja,wat moet dat moet. Dus proberen maar.

Koorts van een virus

Voorzichtig schoof ik zijn staart opzij en bracht de thermometer met glijmiddel in. Wiebe zette één stapje maar dat was het dan ook. Toen wist ik zeker dat hij zich lang niet lekker voelde. Twee keer gaf de thermometer 39.8 aan, koorts dus. Snel belde ik Hessel: Wiebe heeft koorts! ‘Ik kom eraan’, zei Hessel. Binnen een uur gaf de thermometer bij Hessel zelfs 40.8 aan. Hessel onderzocht hem grondig, de longen waren schoon, geen snotneus en ik had Wiebe niet horen hoesten. Zijn hartslag was hoger, maar dat is normaal bij koorts. ‘Ik maak medicatie klaar’, zei Hessel. ‘Hij heeft waarschijnlijk een virus omdat de koorts zo snel oploopt, dat is kenmerkend voor een virus. Ik spuit hem een koortsverlager in en antibiotica.’ De antibiotica is uit voorzorg. Een virus reageert hier niet op, maar de antibiotica zorgt er wel voor dat er zich geen ontstekingen ontwikkelen. Gelukkig knapte Wiebe hier snel van op en is de koorts niet teruggekomen. Eigenlijk hoefde ik hem niet meer te temperaturen, want zijn gedrag was weer als vanouds… De praam moest weer op, achterhand klem tussen de paal en de muur en deze keer moest er ook nog een touw omheen. Het was duidelijk, geen koorts meer. Helaas is hij nog wel om de dag kreupel en gaan we volgende week woensdag met hem naar de kliniek in Wolvega voor foto’s en een echo. Ik maak me echt zorgen. Hopelijk woensdag meer duidelijkheid.

Ook leuk nieuws, heel leuk zelfs....

Maar er was ook leuk nieuws. Maandag was het de 15e dag na inseminatie en hebben we onze Roza fan de Kromme Jelte gescand. Deze keer heb ik haar zelf geïnsemineerd, en hebben we haar nagespoeld met een lauwwarme fysiologische zoutoplossing, 1% Betadine en wateroplosbare antibioticum. Dit om het slijmvlies in de baarmoeder in een zo zuiver mogelijke staat te brengen. Zal dat dan geluk hebben gebracht?, dacht ik bij mezelf terwijl Hessel zich in zijn bekende stofjas stak en begon met scannen. Beiden waren we duidelijk wat gespannen en doodstil. Hessel kreeg al gauw de baarmoeder mooi in beeld. Jaahhh!!!!! Ik zag het direct: drachtig!!! Het is gelukt! Een kleine Jehannes 484 Sport is onderweg. Wat een opluchting en wat zijn we blij. Nu maar hopen dat het blijft zitten. Hoe leuk is dit. Zelf geïnsemineerd én drachtig. Het kan bijna niet anders dan dat ik dit veulen zelf hou mocht alles goed gaan. ‘Zal ik het voortaan altijd maar zelf doen? Blijkbaar brengt dat meer geluk’, zei ik gekscherend tegen Hessel. Hessel gluurde mij met een serieuze blik over zijn bril aan. Maar al gauw zag ik de bekende glimlach en ook bij hem de opluchting op zijn gezicht. Nieuw leven is onderweg! Laten we hopen dat alles goed gaat…

123movies