Onze Stermerrie Roza fan de Kromme Jelte is inmiddels zes maanden drachtig van Jehannes 484 Sport. Tot nu toe gaat alles goed en is ze in goede conditie. Nog vijf maanden wachten, mijn geduld wordt dit jaar wel op de proef gesteld. Normaal is Roza in de eerste hengstigheid direct drachtig, maar afgelopen jaar hadden we een beetje pech. Na de geboorte van Pelle NP fan de Hesterhoeve was ze in wel in één keer drachtig maar helaas verloor ze het vruchtje na een paar weken. De tweede hengstigheid hebben we helaas gemist… Roza liet de hengstigheid altijd heel goed zien in haar gedrag. Aan haar overdreven interesse in de ruinen en de welbekende plasjes konden we altijd direct zien wanneer het zover was. Maar ondertussen is ze natuurlijk al een paar jaar bij ons en is ze duidelijk uitgekeken op de “mannen” waardoor de symptomen een stuk minder zijn. Het is dus van belang om goed de datum van de laatste hengstigheid in de gaten te houden zodat we weten wanneer het eraan komt. Bij de derde poging was het raak! Ik heb haar zelf geïnsemineerd en zei al gekscherend tegen Hessel dat ik het altijd maar zou moeten doen, dan gaat het tenminste goed! Maar goed, laten we hopen dat het dit jaar niet zover komt en ze direct in de veulenhengstigheid drachtig wordt en dat het vruchtje blijft zitten zodat we volgend jaar weer iets eerder een veulen verwachten.
Veulen beweging
Gelukkig gaat tot nu toe alles heel goed. Roza is nu 180 dagen drachtig dat betekent dat het veulen nu de grote heeft van een hond van circa 9 kilo. In maand vijf van de dracht groeien veulens het hardst. Begin van maand vijf heeft het de afmeting van een kat en weegt ongeveer 2 tot 3 kilo. In 1 maand is het gegroeid van dik 30 cm tot ongeveer 60 cm, een keer zo lang dus. Ook heeft het veulen inmiddels de eerste maan en staartharen en is op zijn rug gaan liggen. Dit is van groot belang omdat de baarmoederhoornen van de merrie zich sluiten. Hierdoor is er minder ruimte in de baarmoeder. Het veulen kan zich minder goed bewegen, behalve het hoofd en de benen die blijven bewegen. Ook kan je het veulen als je geluk hebt zien bewegen in de buik van de merrie. Kijk, zei ik tegen Hessel, ons veulen beweegt terwijl ik Roza aan het poetsen was. Hessel keek op en liep op ons af. ‘Ik zie niks’, zei hij. Nee dat is altijd zo, net zag ik het nog of kan dat niet? ‘Jawel’, zei Hessel. ‘Alhoewel het veulen nog erg diep in buik ligt, je moet echt even geluk hebben om iets te zien.’ Terwijl Hessel weg liep pakte ik mijn telefoon zodat ik het snel kon filmen als het weer zou bewegen.
Goede conditie
Na het poetsen nam ik Roza mee naar buiten. Alhoewel het erg nat was in de bak liep Roza braaf haar rondjes aan de longe. Een goede conditie is belangrijk voor een drachtige merrie het zal haar straks helpen bij de bevalling. Als ik haar zo rond zie lopen kan ik me bijna niet voorstellen dat ze in mei 17 jaar wordt en hopelijk in juli haar 13e gezonde veulen op de wereld zet. Ze is echt een super goede fokmerrie met een heel fijn karakter en met een geweldig lieve uitstraling. Jobke fan de Hesterhoeve was het eerste veulen wat ze ons bracht en ook hij had dat prachtige hoofdje duidelijk van zijn moeder geërfd. Maar niet alleen Jobke had die mooie uitstraling, ook Maike en Pelle NP fan de Hesterhoeve hebben het. Inmiddels ben ik op zoek naar Roza’s eerdere nakomelingen, puur om te zien of zij ook die uitstraling hebben en hoe het met ze gaat. Na het longeren ging ik Roza nog even poetsen. Met een schuin oog hield ik haar buik, ter hoogte van de flank in de gaten. Maar helaas er gebeurde niks, totdat ik Roza op stal wou zetten. Ineens zag ik iets bewegen en pakte snel mijn telefoon. Prachtig!!! Het jonge leven bewoog, wat mooi om te zien en ik kan het aan Hessel laten zien want die was natuurlijk weer te laat.
Geduld na blog 95
‘Jij kan het er nu al wel uitkijken’, zei hij lachend terwijl ik het filmpje liet zien. ‘Je bent nog net niet aan het aftellen.’ Als het kon… grapte ik terug. Maar ik ben wel aan het aftellen zei ik terwijl Hessel mij vragend aankeek. Ja het is tijd Hessel, vandaag schrijf ik blog 95, nog 5 en dan heb ik er 100 geschreven. Bijna twee jaar lang heb ik wekelijks een blog geschreven en het lijkt mij na 100 een mooi moment om te stoppen. ‘Ohw’, zei Hessel terwijl hij mij een beetje beteuterd aankeek. Ja, aan alles komt een eind dus ook aan het blog. Maar hé, ik zeg toch niet dat ik met alles stop…. Zoals ik altijd zeg: ieder einde is een nieuw begin! Alweer had ik Hessel verrast. ‘Ohw vertel Es, wat gaan we nu weer doen?’, zei Hessel nieuwsgierig.Met een lach op mijn gezicht liep ik weg. Jij zegt toch altijd dat ik geduld moet hebben…. Dat zelfde geldt nou voor jou..….
Meer nieuws
