Blog Margriet: geduldig wachten en dan toch een verrassing……

Facebook staat vol met nieuw leven, allemaal mooie veulentjes. Leuk om te lezen
welke afstamming erachter zit. Misschien geeft het wat nieuwe inspiratie voor onze
eigen hengstenkeuze. Maar al met al word ik nu toch wel wat ongeduldig. Als eerste moeten er bij ons twee merries veulenen op dezelfde datum. Maaike fan Fjildsicht (Ulbert 390 x Jurjen 303), een achttienjarige trotse Stermerrie. En Mintsje Berber (Norbert 444 x Jerke 434), die niet van ons is maar van Fetze Schotanus. Beide zijn drachtig van Tymen 503, de hengst die we zelf hebben gefokt, dus dat maakt het voor ons weer extra speciaal.

In de stal met de camera

De merries die bijna moeten veulenen staan beide al in de stallen waar camera’s hangen en ze hebben de geboortesingel om. Alle drachtige merries halen we naar de stal net achter onze keuken. Zo staan alle merries dichtbij. De camera’s zijn handig want als de merries ‘s nachts plat gaan liggen, en het alarm gaat af, kan ik vanuit m´n bed op de telefoon, via een app, kijken of er echt iets aan de hand is.

Gestommel in de stal

En het duurt niet lang of we worden ‘s nachts wakker…. Gestommel in de stal. Deze stal grenst aan onze slaapkamer. Handig…. maar niet voor mijn nachtrust! Sinds ik moeder ben geworden zo´n 24 jaar geleden, heb ik een instinct voor geluiden ontwikkeld lijkt het. Even op de camera kijken, niks aan de hand. Vast onrust aan de overkant in de boxen, want die merries staan sinds vandaag net naast elkaar. Die moeten vast wennen. ‘Slapen Margriet’, probeer ik mezelf te overtuigen.
Na de wekker gaat Gert eruit om te voeren. Ik zei nog half slaperig: ‘straks is er nog een veulen aan de overkant.’ Aan die kant van de boxen hebben we geen camera’s. Na twee tellen was Gert weer terug. ‘Een veulen aan de overkant!!!!!’ Ik riep hem nog achterna: ‘leeft het?’ Maar hij was alweer weg.

Het eerste veulen van het jaar

Stress, paniek en snel rennen naar de box. En daar stond het veulen al. Dik twee
weken te vroeg, moeder nog geen uier want dit had ik de vorige avond nog wel
gecheckt. Ons kleine eerste veulen van dit jaar! Een Tymen 503-nakomeling uit Bineke fan
Fjildsicht (Haike 482 x Ulbert 390). Wat zou het zijn, een merrie of een hengstje? En we
hebben de navel niet ontsmet. De nageboorte is er bij Bineke gelukkig al af.
Snel hebben de mannen de grote box schoongemaakt voor ‘t nieuwe
wondertje. Dankbaar dat ‘t leeft en nu mooi onder de camera. Het lijkt allemaal goed.
Alleen hebben we nog niet gezien dat het drinkt. Inmiddels weten we wel wat
het is: een hengst, Tys fan Fjildsicht!

Biest als honing

Vervolgens steeds maar kijken of Tys drinkt. Hier heb ik altijd weinig geduld
voor. Maar een veulen naar het uier duwen werkt meestal niet. Dan Bineke maar
melken. Alleen wil dit niet echt, Bineke is super lief maar er komt alleen maar
dik doorzichtig vocht uit, het lijkt wel honing. Dan toch maar onze dierenarts Tineke de Haan bellen. Ze verzekert me dat dat goede biest is. En ondertussen vond Tys het uier en dronk. Pfff…. altijd een opluchting. Nou ook nog poepen graag…. Bij een hengstveulen kan dat nog wel eens een probleem zijn. Zo ook bij Tys. Na een paar klysma’s stond hij steeds maar te persen en ging het drinken ook steeds slechter.

Drie dagen naar de kliniek

Tys stond maar te trappen met zijn achterbeentjes en liep wel naar het uier,
raakte met zijn neusje het uier aan, maar dronk niet. Na een nacht tobben en
overleg met Tineke hebben we besloten Bineke en Tys naar dierenkliniek
Emmeloord te brengen. Dit is gelukkig maar een kwartiertje bij ons vandaan.
Daar heeft Tys allerlei onderzoekjes gehad. Er bleek nog steeds ver in de
darmpjes darmpek te zitten. Die eerste veulenpoep kan zo vervelend zijn voor
een veulen. Bineke en Tys hebben drie dagen in Emmeloord gestaan en toen
mochten we een vrolijk trots veulentje ophalen. Zo mooi hadden we hem nog
niet gezien!