Heel gevoelig
Behalve dat het gelijk klikte, had het paard ook potentie voor de sport. “Hij had een heel fijn achterbeen, wat zeker voor een Fries heel fijn is. Daarbij is hij heel goed gebouwd”. De hengst had op dat moment nog weinig ervaring en was erg bang onder het zadel. “Vooral het opstappen vond hij heel eng, zeker in het begin zijn we wel een paar keer de baan door gevlogen. Hij deed absoluut niet gevaarlijk, maar hij kon dan gewoon even heel hard rennen. Op een gegeven moment kregen we steeds meer vertrouwen in elkaar en kon ik hem aanleren dat al er iets eng is, hij er niet vandoor hoefde te rennen. Op de derde dag dat hij op stal stond hinnikte hij gelijk al naar me, vanaf dat moment was het al mijn beste maatje”.
De combinatie begon steeds fanatieker te lessen en maakte na een tijdje hun debuut in het B. “Zeker tot en met het L1 hebben we alles gewonnen wat er te winnen viel. We vlogen door de klassen heen”, blikt Lenting lachend terug. Ondanks dat ze vliegend van start gingen, kregen ze in het L2 een tegenslag te verduren. “We waren elkaar even helemaal kwijt. We zijn beide heel gevoelig, vaak werkt dat in ons voordeel, maar op dat moment zat dat even tegen. Als je elkaar even niet kan vinden klopt het totaalplaatje niet meer. In de omgang was het nog steeds mijn beste maatje, maar in het rijden snapte we elkaar even niet meer. Het werd hem even teveel, dus we hebben een stap terug gedaan en ik hem de kans gegeven om zijn tempo aan te nemen”.
Hoogst haalbare

Ondertussen hebben paard en amazone elkaar weer helemaal gevonden en maken ze niet alleen veel plezier, maar zetten ze ook goede prestaties neer. “Hij mocht meelopen in de halve finale van de Pavo Fryso Bokaal en de finale van Alrako Kampioenschappen, wat natuurlijk superleuk is. Vlak voordat de wedstrijden stopgezet werden hebben we ons M1 debuut gemaakt, die we hebben gewonnen met vier winstpunten. Het is gewoon echt mijn droompaard, Tys is exact was ik zocht”, vertelt de amazone trots.
In het begin was het de bedoeling dat de hengst ooit verkocht zou worden, maar Lenting verwacht niet dat dat ooit nog gaat gebeuren. “Ik denk niet dat ik dat kan”, lacht ze. “Als ik terugkijk had ik nooit verwacht dat dit allemaal zou lukken, omdat Tys in het begin heel bang was. We klikten heel snel, vanaf het eerste moment was het mijn beste maatje, dat is natuurlijk heel bijzonder. Op dit moment is hij heel zelfverzekerd en mogen we samen supermooie dingen beleven. Het stukje dat het even niet ging hebben we samen overwonnen. Momenteel ben ik hem aan het klaarstomen voor het Z, zonder dat ik hem overvraag. Ik heb ontzettend veel respect voor hem en dat wil ik zeker zo houden, dus als hij aangeeft dat het niet gaat dan gaat het niet. Uiteindelijk hoop ik dat we verder komen in de sport, we gaan voor het hoogst haalbare, Tys heeft in ieder geval mijn droom al waargemaakt”.
Bron: Hoefslag
Foto’s: Emma Emerelle/ Privébezit