Hij is ruim 26 jaar, de Friese hengst Auke H van Roel van der Hoek (84) uit Kubaard. Zijn grijze hoofd en benen verraden zijn hoge leeftijd, maar hij verkeert in prima conditie en zijn vacht en lange manen glanzen. En vooral zijn ogen, daaruit spreekt veel levenslust.
Auke loopt niet in het weiland tussen de andere – jonge en beweeglijke – paarden. ‘Hij scharrelt hier mooi op het erf om de boerderij’, vertelt Van der Hoek. ‘Een hek is niet nodig, hij weet precies wat zijn domein is. Er is schaduw, er staat gras. Hij kan zelf kiezen of hij op stal of buiten loopt. Auke is altijd al heel mensgericht geweest, en hij luistert ontzettend goed naar mijn stem, dat heeft hij altijd al gedaan.’
Supergehoorzaam
Niet alleen zijn leeftijd is bijzonder; Auke is ook het toonvoorbeeld van een duurzaam Fries paard omdat hij maar liefst zestien jaar heeft meegelopen in de Fryske Quadrille, vanaf zijn vierde. ‘Om aan te geven hoe goed hij luistert … in het begin liep hij samen met een merrie in het span. Als jonge hengst had hij wel trek in die merrie toen ze na de training samen aan de wagen stonden. Ik zag het gebeuren dat hij aanstalten maakte om aan de merrie te snuffelen en ik schraapte één keer mijn keel: “Ahum ahum!” De andere rijders en instructeurs Rens de Jong en Jelle de Vries vonden het verbazingwekkend dat Auke daardoor snel op andere gedachten kwam.’
Uit het hoofd
Met Auke en de Fryske Quadrille beleefde het echtpaar Roel en Pierke van der Hoek prachtige avonturen: ‘We hebben in Duitsland, België, op het Museumplein in Amsterdam gereden … Auke kende altijd na een paar keer oefenen de proef wel uit zijn hoofd, vond hij dan. Dan nam hij zelf het initiatief om een figuur in te zetten. Maar hij moest geduld hebben en wachten op het fluitje van de commandant!’
Niet verkopen
Auke liep dus vooral samen met een spangenoot – eerst met de merrie, later met zijn volle broer die helaas te vroeg overleed, waarna een derde partner volgde – mee in Fryske Quadrille. Ook was hij van de partij in de show Stormruiters; daar liep Auke voor de maaimachine en de arrenslee. ‘Ik heb hem wel tien keer kunnen verkopen, omdat hij zo’n opvallend en goed paard was, maar daar wilde ook mijn vrouw niets van weten. Zij had niks met paarden, maar ze was gek op Auke, omdat hij altijd zo lief en betrouwbaar was. Toen hij al jaren met pensioen was, heeft hij mijn vrouw naar het graf gebracht toen zij vorig jaar plotseling overleed …’
Los naast pake
Auke was meer dan honderd procent betrouwbaar met de pakesizzers, die graag een rondje op hem reden. ‘Oudste kleindochter Pierke stapte na een wedstrijd – een meisje uit de buurt reed dressuur met hem – trots met hem rond. Ze vond dat ik Auke wel los kon laten, en dat deed ik dan. Auke zou immers nooit een stap verkeerd zetten! Pierke reed ook eens keer een wedstrijd ringrijden. Ze was toen met haar twaalf jaar eigenlijk te jong, maar de organisatie kneep een oogje toe. Toch kon de omroeper het niet laten om haar leeftijd te vermelden, dat was natuurlijk niet de bedoeling.’
Gratis dekking van Thomas
Auke H was een zoon van de hengst Thomas 327. In 1999 moest hij zijn nakomelingen laten zien. ‘Ik kwam vaak bij eigenaar Anne Okke ma. Zijn wei lag er niet zo best bij, en dus bood ik aan dat de afstammelingenkeuring wel bij ons kon plaatsvinden. Daar wilde ik niks voor hebben, maar als de hengst zou worden goedgekeurd, had ik wel een plannetje. “Een dekking van Thomas 327”, zei ik. Geen enkel probleem, en zo werd een jaar later Auke geboren uit mijn merrie Trude H. Ster (Tjimme 275). Ik heb nooit spijt gehad dat ik Thomas 327 een paar keer gebruikt heb. Hij was misschien geen tophengst, maar heeft hele brave en fijne paarden gebracht.’
Gezond en fit
De 26-jarige senior is zijn hele leven nog nooit ziek of kreupel geweest en heeft nooit medicijnen nodig gehad om gezond en fit te blijven. ‘Er is nog niks mis met zijn gebit; hij krijgt onbeperkt ruwvoer en verder ’s ochtends en ’s avonds een schep basisbrok. In de tuin staan een aantal appelbomen; we vangen in principe de appeltjes op. Het heeft even geduurd, maar hij heeft nu in de gaten dat hij zelf ook de appels van de boom kan plukken. Zijn lievelingseten is een voederbiet. Die krijgt hij af en toe en die gaat er grif in!’, vertelt Roel. Hij hoopt dat hij en zijn grote vriend nog lang samen mogen genieten. ‘We hebben beide een bepaalde leeftijd, maar zoals we nu zijn, houden we het nog wel even vol’, besluit hij.
Meer nieuws
